Chyeah. Mapuans are back to school starting last April 16. Pag Mapuan ka hassle lang eh. Though nagshift na ko from ECE to B.A, nahihirapan pa din ako.. not in acads but in adjustment. I dont know kung kanino lalapit pag nasa school, ang hirap ng feeling pag loner ka. Eto pa naman yung pinaka-ayokong nangyayari sakin eh.. LONER~ Ano ba namang college life yun diba? After class and every break time eto lang nman routine ko: Hanap place na walang group of people —> Wash room —> Search for a hide out place —> Library —> *bell rings* Back to class. Oh diba ang saya lang? TANGINA LANG EH! After ng last class, great relief lang from feeling of intimidation from this group of people.
After class, back to my home where I’m still alone (Everyone went on vacation). Then random calls ng parents, sweet lang ba? NOT! My dad’s being pain in the ass lately. I was hoping for every call the famous line: How are you? but NAAH! Asa pa ko! -__- Every call welcomes me an unlimited complains. He’s just like a teenager who’s having PMS! Badtrip lang. He keeps on calling me and telling me to go online and when I do, here we go again.. If not complaining, teasing naman. “Bobo ko daw” Ang sakit lang eh </3. Nagshift lang bobo na agad? Di ba pwedeng narealize ko na business tlaga gusto ko? Nageeffort na nga for a better change then yung ineexpect mo na mageencourage sayo, siya pa ung magddiscourage.
Ang hirap lang, I feel so hopeless. It feels like, I never did anything good. Di kasi sila aware na being the eldest is so much a pressure lalo na sa family situation namin. -_-
Minsan parang nakakawalang gana na eh, kasi kahit anong effort pa gawin di naman naappreciate tapos ikaw pa mali. Akala kasi nila ang strong ko pa, di nila alam sa bawat sugat na binibigay nila nasisira na yung strongness ko. Di sa lahat ng panahon kaya ko pa.. Madalas kailangan ko tlga sila kahit sa simpleng bagay. Iba kasi yung feeling na may parents nagguguide sayo lalo na pag you used to be a daddy’s girl then at this age where you need them the most.. mag eend-up na kami yung enemies. SHIT LANG! Yung feeling na nawalan ka ng father figure (great factor kung ano ako ngayon). ANSARAP LANG MAGREBELDE ULIT. Buti pa dun, kahit papano nageeffort sila.. nagcacare sila. Atleast dun, may nagccare na ulit sakin kahit once in a blue moon. Sweet life!
- You won’t reply to her text messages & won’t pick up her calls, so she talks to another guy who will.
- You’re not making an effort for you & her being together, so she’s with a guy who doesn’t make her feel alone.
(Source: ohsosweetlove, via lovefever)
Yung konting minuto lang ang ipaghihintay mo pero sobrang tagal sa pakiramdam.
- Ang hintayin ang pagkain sa microwave.
- Last minute bago magclass dismiss.
- Kapag bumibili ka ng diatabs pero ang tagal magsukli ng bwisit na tindera.
- Yung commercial sa pinakaaabangan mong teleserye.
- Yung kaisa isahang pasaherong kukumpleto para umandar ang jeep.
- Ang umorder ng extra rice sa kfc
- Maghintay ng txt galing sa taong mahal mo.










